Appearing Offline
posted on 18 Oct 2009 13:08 by expiredblog
หลายพันกิโลเมตรห่างจากเธอ
ผมนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ เหมือนทุกวัน
และกินเวลาเนิ่นนานกว่า 4 ชั่วโมงแล้ว
ผมใช้เวลาทั้งหมดที่ผ่านมาเพื่ออยู่กับงาน
สลับกับการเปิดหน้าต่างโปรแกรมพูดคุยนับครั้งไม่ถ้วน
หน้าต่างสี่เหลี่ยมเล็กบนจอคอมพ์ยังปรากฎชื่อเธอ
และมันปรากฎอยู่ตรงนั้นมากว่าครึ่งค่อนวัน
และที่ยิ่งไปกว่านั้น ผมรู้ดีว่าที่หน้าปัดนาฬิกาของเธอตอนนี้
เข็มนาฬิกาเดินเลยผ่านเวลาของการนอนพักผ่อนมานานมากแล้ว
เธอทำอะไรอยู่นะ ผมไม่สามารถคาดเดาได้เลยจริงๆ
หรือเธอกำลังพูดคุยอยู่กับใครบางคนอยู่
หรือเธออาจกำลังวุ่นวายอยู่กับงานเหมือนผม
หรือยิ่งไปกว่านั้น เธออาจกำลังครุ่นคิดกับปัญหาบางอย่างที่รายล้อมตัวเธออยู่?
ความไม่รู้อะไรเลยทำให้ผมเริ่มเป็นห่วงเธอมากขึ้นทุกที
แต่ผมก็ไม่อาจทำอะไรได้เลยสักอย่าง
แน่นอน มีบางสิ่งทำให้ผมไม่สามารถทำอย่างที่เคยทำได้
ตอนนี้ผมไม่กล้าแม้แต่จะทักทายและพูดคุยกับเธอ
ผมกำลังพยายามอยู่ และผมต้องทำให้ได้
ผมไม่รู้ว่า ผมทำถูกหรือเปล่า
กับการกลับมายืนในที่ที่ผมควรยืน
ในเวลาที่ชีวิตเธอแบกรับอะไรไว้หนักอึ้ง
และเธอเลือกที่จะแบกมันไว้คนเดียวอย่างนั้น
ผมไม่รู้ และกำลังสับสน
เมื่อสิ่งที่ "อยากจะทำ" และ "ควรจะทำ"
มันเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกัน
ผมก็ควรเลือกอย่างหลังอย่างนั้นใช่ไหม?
-----------------------------------------------------
ผมคิดอะไรไม่ออก และก็คงทำได้แค่เฝ้าดูเธอต่อไป
ในมุมที่เธอไม่อาจจะมองเห็นผมได้
แล้วเธอจะรู้บ้างไหมว่ามีคนหนึ่งกำลังเฝ้าดูความเป็นไปของเธอ
และห่วงใยเธออยู่ตรงนี้..... อีกคน
ณ ร้านกาแฟกลางเมือง